" آن سوی دلتنگی ها خدایی است که داشتنش جبران همه دلتنگی هاست"
می بینیش ولی دیگه هیچ حسی بهش نداری انگار نه انگار که توی تمام عمرت واسه این آدم می مردی. حالا . . . خیلی سخته خیلی. . . واسم گرون تموم شده خیلی گروووووووووووووون خدايا! نگاه تو انعکاس صامت یک فریاد است به من نگاه کن بگذار در سکوت نگاه تو تراژدی مرگ همه فریاد ها را تجربه کنم انقدر کار سرم ریخته که دیگه وقت وبگردی و این حرف ها رو ندارم. نشسته بودم پای لپ تاپ که به استاد ایمیل بزنم. یه ایمیل داشتم که فقط یه جمله بود: وقتی پدرت را از دست می دهی ، یاد می گیری که به جای تکیه کردن تکیه گاه باشی ... بعد خواندنش یه مدت گیج شدم، هیچ وقت بهش فکر نکرده بودم، راست میگفت! خسته شدم از این همه توداری! کاش می شد فریاد بزنم و بگم که چه مرگم شده . . . کاش . . . متنفرم از " ای کاش ها ". نیستی یا هستی ؟ دیگه واسم مهم نیست و این عذاب واسه من. تف به این زندگی، تف به این کاری که کردی. این انصاف نبود؟ بود؟ اگه من جای تو بودم تحمل می کردی؟؟؟؟؟؟؟؟؟ گند زدی به زندگیم. به بودنم. به تصوراتم. به خیالاتم ولی نفهمیدی و رفتی!!!!!!! دیگه هیچ وقت پشت سرت رو نگاه نکن. هیچ وقت! تحملش سخته اما شدنیه! تنها تر بودم تنها تر تر شدم اما واست مهم نباشه. واسه خودمم دیگه مهم نیست. عادت می کنم به این همه تنهایی. عادت هم قشنگه بعضی وقتا. دیگه ادامه نمی دم تا بگم از تنهاییم. باید برم که بهش عادت کنم. عادت !!!!!!!!!!!؟ خیلی ساده بود،خیلی . . . خیلی سخت بود، خیلی . . . پی نوشت: فقط یک اشتباه کافی بود واسه نبودنش . . .
من از جنس زمينم خوب ميدانم ، که دريا جد تو
در يک تباني ماهي بيچاره را در تور ماهي گير گم کرده
نيا باران زمين جاي قشنگي نيست
من از جنس زمينم خوب ميدانم ، که گل در عقد زنبور است ولي از يک طرف
سوداي بلبل يک طرف خال لب پروانه را هم دوست ميدارد
نيا باران زمين جاي قشنگي نيست
من دلم قرصه!
كسي غير از تو با من نيست
خيالت از زمين راحت، كه حتي روز روشن نيست
كسي اينجا نميبينه، كه دنيا زير چشماته
يه عمره يادمون رفته، زمين دار مكافاته
فراموشم شده گاهي، كه اين پايين چه ها كردم
كه روزي بايد از اينجا، بازم پيش تو برگردم
خدايا وقت برگشتن، يه كم با من مدارا كن
شنيدم گرمه آغوشت
اگه ميشه منم جا كن...
| قالب وبلاگ : قالب وبلاگ |
درباره سايت
همیشه اشتباه های کوچک اتفاق های بزرگ را رقم می زند.
همه اشتباه می کنیم.
یکی بیشتر، یکی کمتر.
اما بزرگترین اشتباه همه اینه که یادمون میره مسافریم،
که یه روز بی خبر میذاریم و میریم.
بدون "خداحافظی"
منوی سايت
آرشيو سايت
پيوند ها
طراح قالب
امكانات سايت